Ik kan niet denken in die hitte. Het is te heet.
Ik heb een meisje gehad.
Ik heb een vrouw in Tripoli.
Als er een meisje aankomt en naar je wijst, komen er alleen maar problemen.
Ik zeg je wat ik ga doen.
Dit is je verpleegster. Ze is moslim, dus ze begrijpt dit allemaal.
Wat is de straf voor overspel?
Je bent getrouwd en je neukte een andere vrouw. Dus dat is...
... handen eraf? Of is dat voor stelen? Weet iemand dat?
Jij moet het weten. Jij bent opgegroeid in Libië, toch?
Snij me niet. - Of was het Toronto?
Tien vingers.
Je geeft me 'n naam voor iedere vinger. Welke dan ook.
Ik krijg iets, jij houdt iets. Ik probeer redelijk te zijn.
Snij me niet. Kom nou.
Zijn duimen vingers?
Deze mensen helpen niet.
Ik ben ziek van deze kamer. En van deze hitte. En ik word ziek van die telefoon.
De Conventie van Genève.
Ach, Conventie van Genève. - Dit kan je niet doen.
Kom hier. - Ik geef je je namen.
Welke namen zei je?
Laat me denken. Laat me even denken. Ik ken ze. Alsjeblieft.
Ik beloof het. Alsjeblieft.
Welke naam zei je? Ik kende ze. Ik kan niet op de namen komen.
O, lieve hemel. Doe dat niet. Jezus Christus.
Nee, alsjeblieft. Niet mijn handen.
De man die mijn duimen afhakte?
Ik vond hem uiteindelijk. Ik heb hem gedood.
De man die mijn foto nam? Vond ik ook. Kostte me 'n jaar. Hij is dood.
Iemand anders wees de Duitsers de weg naar Cairo.
Hem zocht ik ook.
Daar kan je onmogelijk komen. - Ik heb Bell's oude kaarten bekeken.
Als we een weg door de wadi vinden, kunnen we zo door naar Cairo.
Dit hele spoor is een goeie kans.
Donderdag vertrouwde je de kaart niet. En nu is hij ineens onfeilbaar?
Waar zijn de kaarten van de expeditie? - In mijn kamer.
Ze zijn regeringseigendom. Ze horen niet zomaar rond te slingeren.
Wat heb je toch?
Doe toch niet zo naïef. Je weet toch dat er een oorlog uitbreekt.
Dit kwam vanmorgen binnen.
De Britse regering verbiedt alle internationale expedities vanaf mei '39.
Wat kan hun onze kaarten schelen?
Wat vinden we in de woestijn? Pijlpunten, speren.
Wie in een oorlog de woestijn beheerst, beheerst Noord-Afrika.
De woestijn beheerst?
Madox? Die plek.
Die plek aan het begin van de hals van een vrouw.
Je weet wel, die holte hier. Heeft die een officiële naam?
In godsnaam, man, zet ze weer even op een rijtje.
Nergens heerst blind patriottisme, maar wel 'n diep gevoel van vaderlandsliefde.
Het antwoord ligt bij een man. De vele mensen die rond z'n auto zwermen...
... tonen de Britten veel eensgezinder dan in welke andere tijd ook.
Er is veel te doen in San Down Bay. Roeien, zeilen en andere watersporten.
Sorry.
Ik kan het niet.
Ik kan het niet meer.
Ik kan beter gaan.
Zeg nu maar gedag.
Ik ben het er niet mee eens. Denk niet dat ik dat ben, want dat is niet zo.
Hij komt erachter. Hij gaat er aan kapot. - Niet weer, alsjeblieft.
Katharine.
Ik wil je even laten weten, dat ik je nog niet mis.
Dat komt nog wel.
Ik geloof dat ik laat ben. - Goed, we zijn er allemaal.
Een dronk op de Internationale Zandclub. Dat zij spoedig moge herrijzen.
De Internationale Zandclub.
Internationale Zandclub. Nietsnutten, flikkers, fascisten en idioten.
God zij met ons allen.
Internationaal kan niet. Smerig woord.
Zijne Majesteit, de Führer, de Duce. - Wat bedoel je eigenlijk?
De Egyptenaren willen ons niet. Ze willen zo snel mogelijk van ons af.
Fouad? Sommige van hun beste mensen, liggen op hun handen en voeten.
Biddend om het ridderschap bespaard te blijven.
Dat is toch zo, Sir Ronnie?
Wat ik bedoel? Ik heb een nieuwe dans uitgevonden.
Wil iemand meedoen? Hij heet de Bosporus Knuffel.
Madox of Bermann, jullie dansen met me mee.
Dag? Kom op, Dag. - Laten we eerst gaan eten. Ga zitten.
Ze spelen te langzaam. Maar zo was de tekst, zoals hij ooit bedoeld was.
Misschien een liedje voor u, Mrs..
Ga weg. Je bent dronken. Ga zitten. - Absoluut. Hou je kop.
Sorry.
Ik weet niet wat me bezielde.
Duizendmaal excuses voor iedereen.
Dank je.
Waarom hield je z'n kraag vast?
Die melkmuil.
Je hield z'n kraag vast, waarom?
Is hij de volgende? Je gaat hem je kamertje in sleuren?
Waar is het? Is dit het?
Ik heb je bekeken. Op tuinfeesten, op tribunes, bij de races.
Hoe kan je?
Hoe kan je lachen...
... alsof je leven niet gekapseisd is.
Je weet waarom.
Wil je met mij dansen?
Nee.
Dans met mij.
Ik wil je aanraken. Ik wil de dingen die van mij zijn. Die mij toebehoren.
Denk je dat jij de enige bent die iets voelt? Is dat wat je denkt?
Waarom ga je niet...
... slapen? - Wil je dat ik dat doe?
Welterusten.
Hana?
Kip.
Wacht, kijk nog nergens naar.
Wacht.
Kip.
O, dank je wel.
Als ik op een nacht niet naar je toe was gekomen.
Wat zou je doen?
Proberen je niet te verwachten.
Maar als het laat was geworden.
En ik was niet gekomen.
Dan denk ik dat daar een reden voor moest zijn.
Je zou me niet zijn gaan zoeken?
Daardoor zou ik bijna niet willen komen.
Dan zou ik mezelf zeggen, hij heeft de hele dag lopen zoeken.
In de nacht wil hij gevonden worden.
Ik wil dat je me zult vinden. Ik wil gevonden worden.
Ik zoek luitenant Singh. - Hij slaapt.
We moeten aan het werk. - Ik zal het hem zeggen.
Wat is er? Is het een mijn? - Het is een bom. Bij het viaduct.
Moet hij gaan? - Hoe bedoelt u?
Als je hem nou niet kon vinden? Niet vandaag, niet deze ochtend.
Wat gebeurt er, ben ik nodig? - Ben bang van wel, Sir.
Ga niet, ik ben bang.
Dit doe ik nou eenmaal. Ik doe dit elke dag.
Hardy. Serie-nummer KK-IP...
... 2600.
KK-IP 2600, Sir. Ik haal de zuurstof.
Hardy. Wat gebeurt er? - Ik weet het niet. Het komt van de weg.
Korporaal.
Tanks. Ik weet niet wat er gebeurt. - Hou ze tegen.
Hardy.
Het lijkt verdomme wel carnaval. - De lont is afgebroken.
Wat is er gebeurd? Staat hij op scherp?
Hou vol, Sir. Ik kom er aan.
Kunt u de ontsteking zien?
U moet het doorknippen, Sir. Dat ijs is zo weg.
Stop. Langzamer.
Stop. Stop. Langzamer. - Ga weg hier.
Dit maakt me zo razend. - Dat weet ik, Sir.
Kijk uit.
Voelt u hem?
U moet het doorknippen, Sir.
Ik weet niet of het de goeie is. Gewoon kiezen en doorknippen.
Haal een deken. Dade, haal een deken voor de luitenant.
Het is voorbij, sergeant. De Duitsers hebben zich overgegeven.
Gefeliciteerd, Sir.
Kip.
We gaan naar huis.
Het regent.
Kip, kom met ons dansen.
Later.
We gaan naar huis.
Wat was dat?
Het is sergeant Hardy. Een booby-trap. De vlag moest naar boven, Sir.
Boven op het standbeeld. Het ging gewoon af, Sir.
Sergeant Hardy klom er bovenop. Gewoon een geintje.
Het was mijn idee, Sir.
Sir, u wilt dit niet zien.
Wie is dat meisje? - Zijn verloofde, Sir.
Van Hardy? - Hij hield het een beetje geheim.
Kip?
Kip, ik ben het.
Ik vind het zo erg wat er gebeurd is.
Kan ik met je praten? Kip?
Kip, waarom wil je niet met me praten?
Laat me binnenkomen.
Hana zegt dat je weggaat. - Er zullen processen komen.
Ik zal moeten vertalen. Weten ze niet dat ik allergisch ben voor rechtszalen?
Ik loop dus tegen het ziekenkonvooi aan. Op zoek naar dit spul.
Die zuster, Mary, vertelt me over jou en Hana...
... verborgen in een of ander klooster, als een soort rustoord.
Hoe je uit de woestijn terugkwam, en je verbrand was en je naam vergeten.
Maar je kende alle liedjes. Je enige bezit was een exemplaar van Herodotus.
Vol met brieven en knipsels.
Toen wist ik dat jij het was.
Ik?
Ik zag je schrijven in dat boek, in de ambassade in Cairo.
Toen ik nog duimen had en jij een gezicht en een naam.
Ik begrijp het.
Voordat je overliep.
Voordat je Rommel's spion in het Engelse hoofdkwartier binnen kreeg.
Hij heeft een paar goede foto's gemaakt. De mijne zag ik in die martelkamer.
Dus het maakte indruk.
Ik moest terug naar de woestijn. Ik had een belofte gedaan.
De rest betekende niks voor me. - Wat zei je daar?
De rest betekende niks voor me.
Wat je deed, had gevolgen.
Het was niet zomaar 'n nieuwe expeditie. Dit was er het gevolg van.
Als die fotograaf niet ontmaskerd was, waren er duizenden gestorven.
Er zijn duizenden mensen gestorven. Andere mensen.
Zoals Madox? - Wat?
Je weet dat hij zelfmoord heeft gepleegd toen hij ontdekte dat je 'n spion was?
Dacht Madox dat ik een spion was? Nee, ik ben nooit een spion geweest.
Het is afschuwelijk. Iedere buitenlander is meteen een spion. Kijk uit.
Wij gaven nooit om landen, toch?
Britten, Arabieren, Hongaren, Duitsers. Dat maakte toch allemaal niets uit?
Het was iets dieper. - Dat was het ook.
Ik laat het vliegtuig achter in de oase van Kufra. Dus als je het nodig hebt.
Geen idee hoe lang het gaat duren. Over twee maanden zijn we misschien al terug.
Ik moet niet overal wat achter zoeken.
Dat heb ik altijd al veel te vaak gedaan.
Tot ziens, mijn vriend.
Er bestaat geen God...
... maar ik hoop dat er iemand op je let.
Voor het geval je je het nog afvraagt, dit heet de borstbeenholte.
Kom eens langs in Dorset als dit achter de rug is.
Jij komt nooit naar Dorset.
Dus je wist niet dat Madox zich had doodgeschoten.
En je hebt de Cliftons niet gedood?
Zij...
Zij is... Ik kan niet...
Misschien heb ik dat wel gedaan.
Ik was ons kamp bij de Grot van de Zwemmers aan het opbreken.
Clifton had aangeboden vanuit Cairo te vliegen om me op te halen.
Hij vloog altijd als een gek, dus het viel me niet op.
Katharine.
Lieve hemel, Katharine, wat doe jij hier?
Ik kan er niet uit. Ik kan me niet bewegen.
Een verrassing, zei hij.
Arme Geoffrey.
Hij wist het al die tijd al.
Hij schreeuwde: Ik hou van je, Katharine. Ik hou zoveel van je.
Is hij zwaar gewond?
Ik moet je eruit krijgen. - Beweeg me alsjeblieft niet.
Ik moet je eruit krijgen. - Het doet te veel pijn.
Ik weet het, schat. Het spijt me.
Waarom haatte je me? - Wat?
Weet je niet dat iedereen gek van je werd?
Niet praten.
Je spreekt zo veel talen, maar je wilde nooit praten.
Je draagt het vingerhoedje? - Natuurlijk.
idioot. Ik draag het altijd. Ik heb het altijd gedragen.
Ik heb altijd van je gehouden.
Het is zo koud. - Ik weet het, het spijt me.
Ik zal een vuur maken.
Heb je Geoffrey eruit kunnen krijgen? - Ja, dat heb ik.
Dank je.
Luister naar me, Katharine.
Je hebt je enkel gebroken en ik ga proberen 'm te verbinden.
Je pols en enkele ribben lijken ook gebroken. Daarom doet ademhalen pijn.
Ik moet naar El Taj lopen.
Ik zal wel weer tegen een leger aanlopen, met de huidige chaos.
En dan kom ik terug, en dan komt het allemaal goed met je.
Beloof je dat? Ik zou hier niet willen sterven.
Ik wil niet doodgaan in de woestijn.
Ik heb altijd een uitgebreide begrafenis voor ogen gehad.
Bepaalde psalmen.
En ik weet precies waar ik begraven wil worden.
In onze tuin waar ik opgroeide, met uitzicht op zee.
Beloof me dat je terugkomt.
Dat beloof ik. Ik kom terug.
Ik beloof het. Ik zal je nooit verlaten.
Je hebt genoeg water en voedsel.
Ik zal ze voor je openen.
Een goed boek.
Verspil dit niet.
Wil je Geoffrey begraven?
Ik weet dat hij dood is.
Het spijt me, Katharine. - Dat weet ik.
Iedere nacht sneed ik m'n hart eruit.
Maar 's ochtends was het weer vol.
Lieveling.
Mijn lieveling.
Ik rustte rond het middaguur en in de schemering.
Drie dagen te voet, zei ik haar...
... en dan drie uur terug met de auto.
Ga niet weg...
... ik kom terug.
Ik kom terug.
Uit de woestijn komen lopen, Sir.
Goedemorgen.
Waar kom jij vandaan?
Er is een ongeluk gebeurd. Ik heb een dokter nodig.
Om met me mee te komen. En deze auto wil ik lenen. Ik betaal natuurlijk.
En ik heb morfine nodig. - Mag ik uw papieren zien, Sir?
Een of andere identificatie.
Het spijt me dat ik niet helemaal duidelijk overkom. Ik heb gelopen.
Er ligt een ernstig gewonde vrouw in de Gilf Kabir.
De Grot der Zwemmers. Ik ben lid van het Koninklijk Geografisch Gezelschap.
Juist.
Mag ik uw naam dan even?
Graaf Laszlo de Almasy.
Almasy? Wilt u dat voor me spellen? - Luister naar me, wilt u?
Welke nationaliteit is dat? - Er ligt een vrouw op sterven.
Mijn vrouw is stervende. Ik heb gelopen...
Ik heb drie dagen gelopen.
Ik wil mijn naam niet spellen.
Ik wil dat u me deze auto geeft. - Ik begrijp dat u opgewonden bent.
Gaat u zitten. We kunnen radiocontact met het hoofdkwartier opnemen.
Nee, niks radiocontact.
Geef me gewoon die kloteauto.
O, god.
Stop alsjeblieft. Er ligt een vrouw op sterven.
Luister, Fritz, als ik nog een woord van je hoor, sla ik je verrot.
Fritz? Waar heb je het over? Fritz. - Dat is je naam toch?
Graaf Von Bismarck. Wat moet dat dan voorstellen? Iers soms?
Alsjeblieft. Je moet luisteren. Katharine.
Neem me niet kwalijk. Ik moet naar de wc.
Later. - Het is dringend.
Sergeant.
Sergeant. De mof moet naar de plee. Het is dringend, zegt hij.
Waar gaan we naartoe?
Naar het noorden, naar de kust. Benghazi. We zijn er gauw.
Dan kan je de boot naar huis nemen. Oké, ga maar.
Ga jij even mee. Ik loop de hele dag al heen en weer.
Hij gaat niet open.
Dus ja...
Door mij is ze gestorven.
Omdat ik van haar hield.
Omdat ik de verkeerde naam had.
En ben je nooit naar de grot teruggegaan?
Ik ben teruggegaan. Ik hield mijn belofte.
De Duitsers hielpen me.
Een ruilhandel.
Ik had expeditiekaarten.
De Britten hadden mij tot vijand verklaard.
Ik gaf hun vijand de kaarten.
Dus ging ik terug naar de woestijn, naar Katharine.
In Madox' Engelse vliegtuig. Met Duitse benzine.
Toen ik in Italië aankwam, schreven ze op mijn medische kaart:
Engelse patiënt. Is dat niet komisch?
Zo werd ik na alles toch Engels.
Als het tegen de ochtend loopt, lekt het gif weg, nietwaar?
Zwarte nachten.
Ik dacht dat ik je zou doden. - Je kan me niet doden.
Ik stierf jaren geleden al.
Nee, ik kan je nu niet doden.
We worden ten noorden van Florence gestuurd.
Ik zat gisteren na te denken.
De patiënt en Hardy.
Zij vertegenwoordigen al het goede van Engeland.
Ik zou niet kunnen zeggen wat dat is.
We hebben nauwelijks persoonlijk met elkaar gesproken...
... en we hebben samen vreselijke dingen meegemaakt. Vreselijke dingen.
Hij ging met een meisje uit het dorp.
Ik bedoel...
En nooit...
Hij vroeg me niet of ik cricket speelde. Of de Kama Sutra...
Ik weet niet eens waar ik het over heb.
Je hield van hem.
Katharine?
Ik ben er nog steeds.
Dat is je geraden ook.
Reken er niet op, wil je?
Dat kleine beetje lucht in m'n longen.
Het wordt iedere dag minder.
Wat prima is. Prima.
Ik heb met Caravaggio gesproken, mijn onderzoeksassistent.
Hij vertelde me dat er een geest is in het klooster. Ik kan met hem meegaan.
Hana. - Het is de jongen.
Ik zal altijd teruggaan naar die kerk. Naar mijn schilderijen kijken.
Ik zal altijd teruggaan naar die kerk.
Dus op een dag zien we elkaar weer?
Dank je.
Lees me voor, wil je?
Lees me voor tot ik in slaap val.
Mijn schat...
... ik wacht op je.
Hoe lang duurt een dag in het donker?
Of een week?
Het vuur is nu uit. En ik heb het vreselijk koud.
Ik moet mezelf echt naar buiten slepen. Maar dan is de zon er weer.
Ik ben bang dat ik het licht verspil op de schilderingen en met schrijven.
We sterven.
We sterven, rijk aan geliefden...
... een bittere pil die we slikten...
Lichamen zijn we binnengedrongen.
Waar we in zwommen, als rivieren.
Angsten, diep begraven, zoals deze miserabele grot.
Ik wil dat dit alles op mijn lichaam opgetekend wordt.
Wij zijn de echte landen.
Niet de grenzen, op kaarten getekend, met de namen van machtige mannen.
Ik weet dat je komt en me wegdraagt naar het paleis der winden.
Dat is alles wat ik heb gewild. In zo'n plaats te lopen met jou...
... met vrienden.
Een aarde zonder kaarten.
De lamp is uitgegaan...
... ik schrijf...
... in het donker.
Hana.
Hana?
Dit is Gioia.
Ze wil je naar Florence brengen. - Ik kan wel achterin.
Ned. ondertiteling bewerkt door: Glen www.nlondertitels.com
SubtitleSync (http://www.subtitlesync.com.ar)